Tag: body horror

  • „Dracula” doczeka się niezwykłego powrotu. Prequel i sequel w jednej książce

    „Dracula” doczeka się niezwykłego powrotu. Prequel i sequel w jednej książce

    Kultowy horror "Dracula" autorstwa Brama Stokera powróci w nowej formie. W lipcu 2026 roku zadebiutuje powieść "The Brides", która będzie pełnić rolę zarówno prequela, jak i sequela oryginalnej historii. Autorką tego literackiego debiutu jest Charlotte Cross, a książka skupi się na trzech tajemniczych kobietach związanych z zamkiem hrabiego. Połączenie dwóch narracyjnych perspektyw ma na celu rozwinięcie świata Stokera, oddając głos postaciom, które w klasycznej powieści były jedynie tłem.

    Choć wiele nagłówków może sugerować filmową produkcję, mowa tu wyłącznie o projekcie wydawniczym. Fani, którzy liczyli na kontynuację w kinie, mogą poczuć się rozczarowani, ale dla miłośników literatury grozy to zapowiedź interesującej lektury. "Dracula" od ponad stu lat pozostaje fundamentem popkulturowego wizerunku wampira, inspirując wiele filmów, gier i seriali. Teraz jego kanoniczny świat zostanie poszerzony w literacki sposób.

    Kluczowe fakty

    • Tytuł i autorka: Nowa powieść nosi tytuł "The Brides" (pol. "Panny młode"), a jej autorką jest Charlotte Cross. Będzie to jej literacki debiut.
    • Data premiery: Premiera książki zaplanowana jest na 7 lipca 2026 roku. Nie potwierdzono jeszcze terminu ewentualnej polskiej edycji.
    • Narzędzie narracyjne: Książka ma być zarówno prequelem, jak i sequelem do oryginału Stokera, łącząc opowieść o przeszłości z kontynuacją wątków.
    • Główny temat: Fabuła skupi się na trzech kobietach związanych z hrabią Dracula – tytułowych "pannach młodych", które zamieszkiwały jego zamek.
    • Rozwinięcie wątku: Cross zamierza rozwinąć mało znany motyw, sugerujący, że z Dracula związane były cztery kobiety, choć w zamku pozostały tylko trzy.

    Kim są "Panny młode" i dlaczego zasługują na własną historię?

    W oryginalnej powieści Stokera trzy wampirzyce z zamku w Transylwanii są jednymi z najbardziej złowrogich postaci. Pojawiają się jako ucieleśnienie zmysłowego i śmiertelnego zagrożenia, które niemal kosztuje życie profesora Van Helsinga. Mimo swojej ikoniczności, ich postacie pozostają enigmatyczne – zarysowane jedynie przez pryzmat strachu i obsesji głównych bohaterów.

    Charlotte Cross zamierza wypełnić tę narracyjną lukę. Jej powieść ma pokazać, kim kobiety były przed przemianą w potwory, jakie losy je do tego doprowadziły i co działo się z nimi po wydarzeniach znanych z "Dracula". Takie podejście rzuca nowe światło na samą naturę historii o wampirach, która tradycyjnie koncentrowała się na walce ludzi z monstrum. W tym przypadku monstrum opowie swoją wersję wydarzeń.

    Nietypowe połączenie prequela i sequela

    Nietypowe połączenie prequela i sequela
    Źródło: images.gram.pl

    Zazwyczaj prequele i sequele to odrębne projekty. Prequel (jak "Hobbit" w stosunku do "Władcy Pierścieni") cofa nas w czasie, by wyjaśnić korzenie znanej historii. Sequel (jak kontynuacje filmowe) prowadzi ją dalej. Ambicją "The Brides" jest robienie obu tych rzeczy jednocześnie.

    To odważna decyzja autorki, która będzie musiała płynnie przeskakiwać między dwiema osiami czasu, zachowując spójność z oryginałem Stokera. Książka ma nie tylko uzupełnić przeszłość bohaterek, ale także podjąć wątki pozostawione przez autora. Może to dotyczyć choćby pytania, co stało się z zamkiem i jego pozostałymi mieszkańcami po klęsce Dracula. Taka struktura obiecuje głębsze, bardziej złożone wejście w mitologię, która do tej pory była eksplorowana głównie przez ekranizacje.

    "Dracula" w kulturze – dlaczego wciąż powraca?

    Ogłoszenie nowej książki potwierdza niegasnącą siłę oddziaływania "Dracula". To więcej niż klasyk – to żywy organizm kulturowy, który ciągle ewoluuje. Od poważnych adaptacji filmowych po komediowe wersje, od gier komputerowych po komiksy, postać Transylwańskiego hrabiego jest nieustannie reinterpretowana.

    W ostatnich latach szczególnie popularne stało się opowiadanie znanych historii z nowych, często marginalizowanych perspektyw. "The Brides" wpisuje się w ten trend, podobnie jak inne literackie reinterpretacje klasyków. Tym, co wyróżnia ten projekt, jest bezpośrednie nawiązanie do kanonicznego tekstu, a nie jedynie do jego ogólnej mitologii. Cross nie pisze "kolejnej historii o wampirach", ale konkretnie o postaciach z najbardziej znanej książki.

    Czy to powrót, na który czekają fani?

    Premiera zaplanowana jest na drugą połowę 2026 roku, więc na konkretne recenzje i opinie przyjdzie nam jeszcze poczekać. Sam pomysł wydaje się jednak niezwykle trafiony. Oddanie głosu "Pannom młodym" to koncepcja, która krążyła wśród fanów od lat, a teraz zostanie zrealizowana w formie pełnoprawnej powieści.

    Kluczowe będzie wykonanie. Czy Cross zdoła oddać gotycki klimat Stokera, wprowadzając jednocześnie współczesną wrażliwość narracyjną? Czy uda jej się pogodzić funkcje prequela i sequela bez chaosu? Odpowiedzi na te pytania poznamy za nieco ponad dwa lata.


    Źródła

  • Fatal Frame 2: Crimson Butterfly Remake jest już dostępne. Nowy zwiastun świętuje premierę

    Fatal Frame 2: Crimson Butterfly Remake jest już dostępne. Nowy zwiastun świętuje premierę

    Długo oczekiwany remake kultowego horroru z 2003 roku, Fatal Frame 2: Crimson Butterfly Remake, zadebiutował 12 marca 2026 roku. Z tej okazji wydawca Koei Tecmo oraz studio developerskie Team Ninja opublikowali premierowy zwiastun, który w ciągu niecałych dwóch minut przypomina, dlaczego ta część serii jest uznawana za najlepszą. Gra jest dostępna na wszystkich głównych platformach: PC (Steam), PlayStation 5, Xbox Series X|S oraz Nintendo Switch 2.

    Zwiastun pokazuje, że to nie jest jedynie odświeżenie grafiki. Widać w nim mroczną atmosferę japońskiego horroru, wzbogaconą nowoczesną technologią. Odnowiono modele postaci, w tym główne bohaterki, bliźniaczki Mio i Mayu Amakura, a także tekstury otoczenia i efekty wizualne. Usprawniony system walki z duchami za pomocą Camera Obscura oraz nowe animacje egzorcyzmów przyciągają uwagę.

    Kluczowe fakty dotyczące premiery

    • Data i platformy: Gra Fatal Frame 2: Crimson Butterfly Remake została wydana 12 marca 2026 roku na PC (Steam), PlayStation 5, Xbox Series X|S oraz Nintendo Switch 2.
    • Zwiastun premierowy: Koei Tecmo opublikowało nowy zwiastun, trwający około 1:33 minuty, który pokazuje odświeżoną oprawę wizualną i kluczowe mechaniki gry.
    • Główna mechanika: Podstawą rozgrywki jest walka z duchami przy użyciu aparatu Camera Obscura, który służy do ich fotografowania i uszczelniania.
    • Nowa funkcja: Wprowadzono mechanikę trzymania za ręce, która pozwala Mio regenerować zdrowie podczas eksploracji z siostrą, podkreślając ich więź.
    • Darmowe demo: Dla niezdecydowanych graczy dostępna jest darmowa wersja próbna, której postęp można przenieść do pełnej wersji gry.

    Wierne odtworzenie z nową jakością

    Historia, która wzruszała i przerażała graczy ponad dwie dekady temu, powraca w niezmienionej formie. Bliźniaczki Mio i Mayu, podczas spaceru po lesie z dzieciństwa, trafiają do tajemniczej, opuszczonej wioski Minakami. Okazuje się, że miejsce to jest nawiedzone przez duchy ofiar starożytnego rytuału. Gracz prowadzi siostry przez tę koszmarową podróż, odkrywając mroczne sekrety wioski.

    Twórcy z Team Ninja podkreślają, że decyzja o stworzeniu pełnoprawnego remake'u, a nie kolejnego remasteru, została podjęta w odpowiedzi na prośby społeczności. Reżyserzy serii, Makoto Shibata i Hidehiko Nakajima, usłyszeli głos fanów po wydaniu odświeżonych wersji Maiden of the Black Water oraz Mask of the Lunar Eclipse. "Dwójka" zawsze była uważana za szczytowe osiągnięcie serii, więc presja była duża, ale zwiastun sugeruje, że podołali temu wyzwaniu.

    Co nowego w odświeżonej wersji?

    Co nowego w odświeżonej wersji?
    Źródło: images.gram.pl

    Oprócz poprawy wizualnej, która obejmuje wysokiej rozdzielczości tekstury i zaawansowane oświetlenie, gra wprowadza kilka istotnych udogodnień. Usprawniono system celowania Camera Obscurą, co ma uczynić walkę z duchami bardziej precyzyjną.

    Jedną z nowości jest mechanika trzymania sióstr za ręce. To nie tylko element narracyjny, ale także funkcja gameplayowa, która pozwala na stopniową regenerację zdrowia podczas wspólnej wędrówki. To posunięcie pogłębia immersję.

    Dostępny będzie również Tryb Fotograficzny, który pozwoli graczom uwieczniać zarówno piękno, jak i grozę Zaginionej Wioski Minakami, aranżując własne ujęcia.

    Dostępność i przyszłość

    Fatal Frame 2: Crimson Butterfly Remake jest dostępne w sklepach cyfrowych na wszystkich wymienionych platformach. Dla graczy, którzy chcą najpierw spróbować, dostępne jest darmowe demo. Postęp z demo można przenieść do pełnej wersji gry.

    Koei Tecmo planuje długofalowe działania związane z tą odświeżoną klasyką. Już 27 marca 2026 roku, zaledwie dwa tygodnie po premierze, zapowiedziano dodatek DLC we współpracy z serią Silent Hill. To potwierdza, że wydawca traktuje ten tytuł poważnie i chce przywrócić go na należne mu miejsce w panteonie gatunku.

    Powrót Fatal Frame 2: Crimson Butterfly Remake to szansa dla nowego pokolenia graczy na poznanie historii, która łączy opowieść o siostrzanej miłości i poświęceniu z autentycznie przerażającą atmosferą. Nowy zwiastun pokazuje, że duch oryginału został zachowany.


    Źródła

  • The Mound: Omen Of Cthulhu Zadebiutuje 15 Lipca 2026. Horror Kooperacyjny w Lovecraftowskiej dżungli

    The Mound: Omen Of Cthulhu Zadebiutuje 15 Lipca 2026. Horror Kooperacyjny w Lovecraftowskiej dżungli

    ACE Team, studio odpowiedzialne za gry Rock of Ages oraz Zeno Clash, wspólnie z wydawcą Nacon ogłosiło datę premiery swojej nowej produkcji. The Mound: Omen Of Cthulhu pojawi się na PlayStation 5, Xbox Series X|S oraz PC (Steam) 15 lipca 2026 roku. Informację tę przekazano wraz z nowym zwiastunem, który prezentuje mechanikę przetrwania w grupie na terenie dżungli.

    Wyprawa konkwistadorów do świata grozy

    The Mound: Omen Of Cthulhu to gra nastawiona na współpracę maksymalnie czterech osób. Gracze wcielają się w konkwistadorów, którzy trafiają do skażonej, tajemniczej dżungli. Choć celem wyprawy jest zdobycie bogactw, droga do nich prowadzi przez świat, który z każdym krokiem staje się coraz bardziej niebezpieczny.

    Istotną częścią zabawy jest etap przygotowań. Przed wyruszeniem w teren drużyna planuje misję na pokładzie galeonu, gdzie wybiera broń, wyposażenie i ustala sposób działania. Gra korzysta z mechanik survival horroru, więc kluczowe jest zarządzanie zasobami, których zawsze brakuje. W miarę postępów otoczenie ulega deformacji, a zagrożenia stają się coraz poważniejsze. Celem wyprawy jest dotarcie do bram podziemnego świata, w którym ukryte są skarby i potwory.

    Rozgrywka: współpraca i zniekształcona rzeczywistość

    Nowy materiał wideo pokazuje ogólny klimat produkcji. Deweloperzy zaprosili czterech twórców internetowych, aby zarejestrować ich pierwszą wspólną wyprawę. Na nagraniu widać walkę, eksplorację oraz reakcje graczy na surrealistyczne zjawiska pojawiające się w dżungli.

    Na platformie Steam tytuł jest opisany jako kooperacyjny survival horror psychologiczny. Oznacza to, że oprócz walki o życie, gracze będą musieli mierzyć się z napięciem i niepewnością. Elementy inspirowane twórczością Lovecrafta objawiają się poprzez zmiany w otoczeniu i zniekształcenia rzeczywistości. Środowisko gry nie jest stałe – zmienia się, co wymusza na grupie ciągłą czujność i podważa zaufanie do tego, co widzą na ekranie.

    Platformy i szczegóły techniczne

    The Mound: Omen Of Cthulhu jest tworzony z myślą o PC (Windows 64-bit, Steam), PS5 oraz Xbox Series X|S. Na ten moment nie ma informacji o wersji na Nintendo Switch 2 czy dostępności w sklepie Epic Games Store. Producent nie podał też ceny ani szczegółów dotyczących obecności gry w usługach Game Pass i PS Plus czy planowanych dodatków DLC.

    Karta gry na Steam (App ID: 2569760) wskazuje, że ostatnia aktualizacja danych miała miejsce 17 kwietnia 2026 roku. Tytuł otrzymał oznaczenia o brutalności i treściach dla dorosłych. Gra będzie dostępna w polskiej wersji językowej (napisy).

    Premiera w lipcu 2026

    Wyznaczenie daty na 15 lipca 2026 roku oznacza, że gra zadebiutuje w środku lata. ACE Team i Nacon stawiają na mroczny klimat, który odcina się od typowych wakacyjnych premier. W nadchodzącym czasie można spodziewać się kolejnych materiałów pokazujących system zarządzania statkiem, rodzaje przeciwników oraz mechanizmy wpływające na psychikę bohaterów. Lipiec 2026 zweryfikuje, jak gracze poradzą sobie w starciu z zagrożeniami ukrytymi w głębi dżungli.


    Źródła

  • Clive Barker’s Hellraiser: Revival Otrzymał Rating Mature. To Będzie Bezkompromisowy Horror

    Clive Barker’s Hellraiser: Revival Otrzymał Rating Mature. To Będzie Bezkompromisowy Horror

    Fani mrocznego i wyrafinowanego horroru mają powód do radości. Długo wyczekiwana adaptacja kultowej serii, Clive Barker’s Hellraiser: Revival, właśnie otrzymała oficjalny rating ESRB – Mature (M). To wysoka kategoria wiekowa, rezerwowana dla gier przeznaczonych dla dorosłych odbiorców. Decyzja amerykańskiej komisji ratingowej potwierdza, że twórcy ze Saber Interactive dotrzymują słowa: nowa odsłona Hellraisera będzie tak brutalna, mroczna i erotyczna, jak obiecywali.

    Tim Willits, dyrektor kreatywny Saber Interactive, w rozmowie z IGN ujawnił kluczowy szczegół. Aby gra otrzymała rating Mature, zespół „nie musiał nic usuwać”. Oznacza to, że produkcja od początku była projektowana jako bezkompromisowa i wierna duchowi oryginału. Jak podkreślił Willits, efekt końcowy ma być „prawdziwie dojrzały dla dojrzałej publiczności”. To wyraźna deklaracja intencji – Clive Barker’s Hellraiser: Revival nie będzie ugrzecznioną, komercyjną wersją, lecz pełnokrwistym horrorem dla wtajemniczonych.

    Wierność źródłu: przemoc, BDSM i erotyczny niepokój

    Rating ESRB nie pozostawia wątpliwości co do zawartości gry. W opisie klasyfikacji wymieniono intensywną przemoc, drastyczne finishery, jawnie przedstawioną seksualność oraz motywy BDSM. To bezpośrednie nawiązanie do charakterystycznej estetyki stworzonej przez Clive'a Barkera, w której ból przeplata się z przyjemnością. W filmach Cenobici nie byli zwykłymi potworami; byli wysłannikami ekstremalnych doznań, gdzie granica między cierpieniem a ekstazą się zaciera.

    Widzieliśmy to już w zapowiedziach. Trailery Clive Barker’s Hellraiser: Revival pokazują mroczne, krwawe korytarze, cielesne deformacje i atmosferę głębokiego, zmysłowego niepokoju. Gracz najprawdopodobniej wcieli się w ofiarę lub śmiałka, który ściąga na siebie uwagę Pinheada i jego kultystów. Walka i przetrwanie mają tu wymiar nie tylko fizyczny, ale i psychologiczny. Celem twórców jest odtworzenie tego unikalnego, onirycznego koszmaru w interaktywnej formie.

    Warto pamiętać, że to pierwsza w historii single-playerowa gra wideo w pełni dedykowana uniwersum Hellraisera, z Pinheadem i Cenobitami w rolach głównych. Wcześniejsze próby były marginalne lub nieoficjalne. Teraz, przy wsparciu Saber Interactive, legenda ma szansę zabłysnąć na nowo.

    Polski akcent w fali nadchodzących horrorów

    • Clive Barker's Hellraiser: Revival nie jest oczywiście jedyną zapowiadającą się na horyzoncie mocną produkcym grozy. Co ciekawe, polskie studia deweloperskie mają w zanadrzu kilka niezwykle obiecujących tytułów, które trafią do graczy w podobnym czasie.

    Na szczególną uwagę zasługuje Hoarder – psychologiczny horror przygodowy z elementami survivalu autorstwa Gustawa Stachaszewskiego, współtwórcy kultowego Darkwood. Gra, rozwijana przez studio byzel we współpracy z Awaken Realms, pod pozorem kreskówkowej stylistyki skrywa opowieść o obłędzie i kontroli. Mechanika skupia się na gromadzeniu przedmiotów, a cykl dnia i nocy oraz zmieniające się otoczenie tajemniczego kompleksu budują napięcie.

    Bloober Team, znany z Layers of Fear, Observera czy remake'u Silent Hill 2, pracuje nad Cronos: The New Dawn. Ma to być survival horror z rozbudowanym systemem strzelania, obiecujący charakterystyczną dla studia gęstą atmosferę i wizualny kunszt. Z kolei Haenir Studio zdobyło ogromne zainteresowanie (ponad 1,5 mln osób dodało grę do wishlisty na Steam) swoim Blight: Survival – średniowiecznym survival horrorem z zombie, oferującym brutalny system walki i widowiskowe finishery.

    To pokazuje, że rynek grozy wchodzi w niezwykle dojrzały i zróżnicowany okres. Gracze szukający głębokich, niepokojących doświadczeń będą mieli w czym wybierać.

    Co dalej z Hellraiser: Revival?

    Choć data premiery Clive Barker’s Hellraiser: Revival nadal nie jest oficjalnie znana, samo przyznanie ratingu ESRB to mocna przesłanka. Procesy klasyfikacji zazwyczaj odbywają się na finiszu prac nad grą, gdy produkt jest w zasadzie gotowy. Branżowi obserwatorzy spekulują zatem, że premiera może nastąpić już w 2026 roku.

    Pozostaje pytanie o wersje regionalne. Rating ESRB obowiązuje w USA i Kanadzie. Nie wiadomo, czy gra trafiając do Europy, Australii czy Japonii, będzie musiała przejść dodatkowe cięcia, by spełnić lokalne normy. Biorąc jednak pod uwagę stanowcze deklaracje twórców o braku konieczności usuwania jakichkolwiek treści, można się spodziewać, że Saber Interactive będzie dążyć do wydania identycznej wersji na całym świecie.

    Dla fanów gatunku to niezwykle pozytywny sygnał. Clive Barker’s Hellraiser: Revival zapowiada się jako projekt, który traktuje dojrzałą publiczność poważnie. Zamiast łagodzić przekaz i upraszczać mroczną wizję Barkera, twórcy idą w jego ślady pełną parą. Jeśli wykonanie dorówna ambitnym założeniom, gra ma szansę zostać nie tylko udaną adaptacją, ale jednym z najbardziej wyrazistych i odważnych horrorów nadchodzących lat.


    Źródła

  • The Beauty – recenzja sci‑fi body horroru. Cena idealnego piękna jest wybuchowa

    The Beauty – recenzja sci‑fi body horroru. Cena idealnego piękna jest wybuchowa

    Ryan Murphy, twórca znany z diagnozowania społecznych lęków w konwencji grozy, tym razem zwraca się ku science fiction. The Beauty, jego najnowszy serial, który zadebiutował na platformie Disney+ 22 stycznia 2026 roku, to bolesne i wybuchowe studium obsesji na punkcie atrakcyjności. Choć oszałamia stylistycznym rozmachem, szybko okazuje się, że pod lśniącą powierzchnią kryje się nierówna i przewidywalna opowieść.

    Pandemia doskonałości

    Akcja serialu, będącego adaptacją komiksu Jeremy’ego Hauna i Jasona A. Hurleya z 2015 roku, toczy się w świecie, w którym korporacyjny gigant pod przywództwem Byrona Forsta (Ashton Kutcher) wprowadza na rynek rewolucyjną „szczepionkę”. Preparat o nazwie The Beauty – sprzedawany z chwytliwym hasłem „One shot makes you hot” – obiecuje natychmiastową i radykalną przemianę w stronę fizycznej doskonałości. To jednak nie jest zwykły zabieg kosmetyczny. Środek ten, wywodzący się z choroby wenerycznej, jest w istocie wirusem, który dokonuje bolesnej, cielesnej metamorfozy.

    Historię poznajemy przez pryzmat śledztwa prowadzonego przez agentów, w tym Coopera (Evan Peters). Badają oni tajemnicze, makabryczne wydarzenia, takie jak scena otwierająca, w której modelka (Bella Hadid) wpada w szał na wybiegu w Paryżu, atakuje postronne osoby i eksploduje – co jest bezpośrednio powiązane z zażywaniem cudownego preparatu. Fabuła wiedzie nas przez eleganckie lokacje – od Rzymu i Wenecji po Nowy Jork – odsłaniając mroczną prawdę o „darze” od The Corporation. Kluczową postacią jest też płatny zabójca (Anthony Ramos), który dodaje całej historii nuty groteskowego campu.

    Wizualny przepych i cielesny koszmar

    The Beauty naprawdę błyszczy w warstwie wizualnej i odważnym podejściu do body horroru. Serial nie cofa się przed pokazaniem drastycznych transformacji typu „degloving” i finalnych, dosłownie wybuchowych konsekwencji działania leku. Produkcja z rozmachem czerpie z estetyki Davida Cronenberga, eksplorując temat ciała jako podatnego na infekcje i mutacje pola bitwy. Wpływy widać też w klimacie paranoicznego thrillera w stylu Z Archiwum X czy cyberpunkowych wizjach korporacyjnej dominacji.

    Problem zaczyna się wtedy, gdy opadną efekty specjalne. Recenzenci, którzy widzieli pierwsze odcinki, chwalą styl, ale jednogłośnie wskazują na braki w głębi i oryginalności. Serial, porównywany do filmu Substancja, uznawany jest za zbyt przewidywalny w eskalacji grozy. Mimo wysokiej jakości produkcji fasada pęka, odsłaniając fabularne schematy i brak subtelności w przekazie. Satyra na kult piękna jest „tak subtelna jak borowanie zęba bez znieczulenia” – celna, ale momentami zbyt dosłowna i nużąca.

    Nierówna realizacja i aktorskie wahania

    Ta nierówność widoczna jest również w rytmie narracji i grze aktorskiej. Serial balansuje między mrocznym suspensem a kampową przesadą, nie zawsze znajdując złoty środek. Niektóre epizody, zwłaszcza te skupione na wątkach pobocznych, wyraźnie spowalniają tempo. Paradoksalnie na plus należy zapisać zabieg odwróconej chronologii w późniejszych odcinkach, który nadaje nowy kontekst wcześniejszym wydarzeniom i ożywia strukturę całości.

    W obsadzie również panuje spore zróżnicowanie. Ashton Kutcher w roli charyzmatycznego i niebezpiecznego guru Forsta bywa zaskakująco sztuczny i przerysowany. Zupełnie inną energię wnosi Evan Peters, którego stonowana, pełna niedopowiedzeń rola agenta Coopera tworzy świetny kontrapunkt dla szaleństwa otaczającego świata. Prawdziwą perełką jest jednak Isabella Rossellini jako Franny, żona Kutchera, która nie poddała się kuracji. Jej występ to aktorski majstersztyk – diwa z gracją i intensywnością kradnie każdą scenę, w której się pojawia.

    Werdykt: Piękna katastrofa?

    The Beauty to produkcja, którą łatwo zachwycić się na pierwszy rzut oka. Murphy stawia bolesne i aktualne pytania o koszt społecznej akceptacji oraz granice ludzkiej ingerencji w naturę. Wizualnie serial jest odważny, momentami genialnie obrzydliwy i bez wątpienia przykuwa uwagę.

    Niestety po głębszej analizie okazuje się, że ten blask jest nieco pusty. Przewidywalność mutacji, brak oryginalności w kluczowych punktach fabuły oraz nierówna tonacja sprawiają, że serial bardziej „wciąga”, niż „porusza”. To jak oglądanie długiego odcinka Czarnego lustra – inteligentnego, stylowego, ale miejscami rozwlekłego i pozbawionego prawdziwie przełomowej myśli. The Beauty bierze na warsztat jeden z najsilniejszych lęków współczesności, ale ostatecznie rozładowuje go w widowiskowej, lecz dość konwencjonalnej eksplozji.


    Źródła